Αἰώνιον

Ο θεός Απόλλωνας την ερωτεύτηκε με μια ματιά. Η Δάφνη, νύμφη του ποταμού Πηνειού, ήταν τόσο όμορφη που κάθε της κίνηση έμοιαζε με ποίημα. Όμως δεν ήθελε έρωτα. Ούτε θνητό, ούτε θεϊκό. Το μόνο που ζητούσε ήταν να παραμείνει ελεύθερη.

Όταν ο Έρωτας (ναι, ο μικρός φτερωτός θεός) δέχτηκε περιπαικτικά λόγια από τον Απόλλωνα, αποφάσισε να εκδικηθεί: του έριξε χρυσό βέλος για να τον κάνει να αγαπήσει την πρώτη που θα έβλεπε – και σε εκείνη, ένα μολύβδινο βέλος που θα της έσβηνε κάθε ερωτική επιθυμία.

Ο Απόλλωνας την είδε, μαγεύτηκε. Την κυνήγησε. Η Δάφνη έτρεχε για να σωθεί. Και όταν δεν άντεχε άλλο, φώναξε τον πατέρα της – τον ποταμό – να τη σώσει.

Το σώμα της άρχισε να αλλάζει. Τα πόδια της έγιναν ρίζες, τα χέρια της κλαδιά, η ανάσα της φύλλωμα. Είχε γίνει δέντρο. Είχε γίνει δάφνη.

Ο Απόλλωνας την αγκάλιασε. Δεν μπόρεσε ποτέ να την έχει. Έσπασε ένα κλαδί και το έφτιαξε στεφάνι – για να τη φορά για πάντα στο κεφάλι του, νικητής μεν, αλλά νικημένος απ’ την καρδιά.

Γιατί να μας ενδιαφέρει σήμερα

Γιατί η Δάφνη είναι σύμβολο.
Της γυναίκας που λέει όχι. Της επιλογής να μην ενδώσει.
Της ελευθερίας που μπορεί να πληρώνεται ακριβά, αλλά είναι αληθινή.

το ήξερες;

Το δέντρο της δάφνης έγινε ιερό για τον Απόλλωνα και μέχρι σήμερα συνδέεται με νίκη, καθαρότητα και μνήμη.

Ἀπόλλων, ὁ τοῦ φωτός θεός, ἰδών τὴν Δάφνην, τὴν θυγατέρα τοῦ Πηνειοῦ, ἐρασθεὶς εὐθὺς ἐγένετο. Ἡ δὲ κόρη, ὡραία μὲν σφόδρα, ἔρως δ᾽ αὐτῇ οὐκ ἦν ἐπιτήδειος, οὔτε θεῖος οὔτε ἀνθρώπινος· ἐλευθερίαν γὰρ μόνην ἐφίετο.

Ἔρως δέ, παιδὸς μορφὴν ἔχων καὶ πτεροφόρος, ὑπὸ τοῦ Ἀπόλλωνος ὑβρισθεὶς, ἐξεδικήσατο· τῷ μὲν Ἀπόλλωνι χρυσοῦν βέλος ἐνέβαλεν ἵνα ἐρασθῇ, τῇ δὲ Δάφνῃ μολύβδινον, ἵνα ἀπάθεια γένηται ἐν τῇ ψυχῇ.

Ὁ δὲ θεὸς ἐδίωκεν, ἡ δὲ νύμφη ἔφευγεν. Καὶ παρακαλέσασα τὸν πατέρα, μεταμορφοῦται· πόδες ῥίζαι γίνονται, χεῖρες κλάδοι, πνοὴ φύλλον. Εἰς δένδρον ἐγένετο· δάφνην.

Ἀπόλλων δὲ, τὴν μορφὴν αὐτῆς περιπτυξάμενος, στέφανον ἐποίησεν ἐκ τοῦ δένδρου καὶ ἐφόρει. Οὐκ ἐκράτησεν αὐτήν, ἀλλ᾽ ἡττήθη ὑπὸ τοῦ πόθου.

Ἡ δὲ Δάφνη σημεῖόν ἐστι γυναικὸς ἀντιτασσομένης, ἐλευθερίας προτιμωμένης ἢ ἔρωτος. Τὸ δὲ δένδρον αὐτῆς ἱερὸν τοῦ Ἀπόλλωνος ἐγένετο, νίκης καὶ καθαρότητος σημεῖον.