Αἰώνιον

Στην Αττική της Κλασικής Εποχής, ύφαιναν λινά αραχνοΰφαντα υφάσματα, τόσο λεπτά και διάφανα, που θύμιζαν αιγυπτιακά βασιλικά ενδύματα αλλά με στρέψη Ζ, «υπογραφή» ελληνικής τεχνικής.

Στο Κορωπί βρέθηκαν νήματα με κόκκινη και μαύρη βαφή· στον Κεραμεικό, αποκαλύφθηκε τεχνική ένωσης ινών χωρίς αδράχτι – η πρώτη καταγραφή της στην Ελλάδα.

Οι Αθηναίοι ύφαιναν ακόμη και “κατσαρά” υφάσματα, τύπου crepe, με έντονα στριμμένα νήματα, όπως δείχνουν τα αρχαία γλυπτά και τα αγγεία.

Σε μια λήκυθο στο Μητροπολιτικό Μουσείο της Νέας Υόρκης απεικονίζεται ένας κάθετος, χειροκίνητος αργαλειός, το εργαλείο πίσω από αυτά τα υφάσματα.

Και τα «ἀμοργινά»; Ήταν φορέματα από εξαιρετικά φίνο λινάρι που άφηναν να διακρίνεται το σώμα﮲ διάφανα, λεπτά, σχεδόν άυλα.

Η Αθήνα δεν ύφαινε απλώς ρούχα. Ύφαινε φως, ταυτότητα και αισθητική.

Ίσως αξίζει να επιστρέψουμε σε εκείνη την αφή.

Πηγή: «Τα αρχαία υφάσματα στην Αττική της κλασικής περιόδου» της Στέλλας Σπαντιδάκη